Nie mam pojęcia, jak to się stało, ale… okazuje się, że minął już miesiąc od narodzin Leonka i Gucia. Prawie cały pierwszy miesiąc życia moich Okruszków! Nie wierzę, nie dowierzam, nie chcę uwierzyć, że ten najcenniejszy, najbardziej "żabkowy", najpierwszy czas mamy już prawie za sobą… całe szczęście, że ten, który trwa teraz, jest jeszcze piękniejszy - taki paradoks macierzyństwa, prawda..? Że coś się kończy, coś się zaczyna, a to coś wymazuje, zastępuje powoli wspomnienia tego, co wcześniej… bez końca…
